To urzekające dzieło przedstawia majestatyczną Katedrę w Rouen skąpaną w delikatnym świetle południa. Delikatne pociągnięcia pędzla tworzą eteryczną teksturę, pozwalając skomplikowanym detalom katedry pojawiać się powoli, zamiast być ostrymi. Wybór Moneta na prawie abstrakcyjną reprezentację zaprasza widzów, aby się przybliżyli, ponieważ budowla zdaje się świecić warstwami koloru. Światło tańczy delikatnie po kamiennych fasadach, zwiększając zarówno wielkość, jak i intymność sceny.

Cała kompozycja uchwyta istotę impresjonizmu, obejmując ulotne właściwości naturalnego światła. Jasne odcienie niebieskiego i jasne tonacje ziemi współdziałają w harmonii, budząc poczucie spokoju i pokoju. Emocjonalny wpływ dzieła wywołuje myśli o spokojnym popołudniu, gdy wydaje się, że czas się zatrzymał, a można zatracić się w pięknie architektury otoczonej naturą. Historycznie, ten utwór odzwierciedla trwałą fascynację Moneta Katedrą w Rouen, tematem, do którego powracał wielokrotnie, eksplorując za każdym razem nowe interpretacje światła i formy.