Na tej pastoralnej scenie spokojny tableau rozwija się pod szerokim niebem malowanym w delikatnych odcieniach poranka. Dwie kobiety, jedna w promiennej czerwonej spódnicy, a druga w jaśniejszych odcieniach, odpoczywają na miękkiej zielonej trawie wśród pasącego się bydła. Atmosfera wydaje się żywa, ale spokojna; czas jakby zawisł w chwilowym milczeniu przyjaźni, ich wyrazy twarzy bogate są w poczucie pokoju. Szczegóły bydła subtelnie zlewają się z tłem, odzwierciedlając prostotę życia wiejskiego. Gładkie pociągnięcia pędzla nadają pejzażowi marzycielski charakter, podczas gdy miękkie tekstury odzieży kontrastują z surowym, naturalnym otoczeniem.

Kompozycja prowadzi wzrok widza ku interakcjom między postaciami, podkreślając harmonię znalezioną w przyrodzie. Luksusowa zieleń i olbrzymia biała krowa stanowią tło, tworząc równowagę między życiem ludzkim a zwierzęcym. Ciepłe, ziemiste kolory wywołują uczucia nostalgii; szepczą opowieści o minionych dniach, w których prostota panowała. Ogólnie rzecz biorąc, to dzieło wspaniale uchwyca pastoralny idealizm – moment, w którym natura i ludzkość współistnieją w błogim pokoju, przypominając nam o idyllicznych krajobrazach, które zdefiniowały epokę sztuki.