Na tym sugestywnym obrazie rozgrywa się scena głębokiego smutku. Postać wisi na krzyżu, oddana w ponurej palecie brązów i bieli na burzliwym, ciemnym tle. Poniżej kobieta, skąpana w intensywnym blasku błyszczącej szaty karmazynowej, jest przytłoczona żalem; jej wyraz twarzy to surowe, nieokiełznane emocje. Technika Delacroix jest widoczna w luźnych, ekspresyjnych pociągnięciach pędzla, które przyczyniają się do namacalnego dramatu sceny. Czuję ciężar chwili, ciężkie powietrze żałoby; to mistrzowska lekcja przekazywania intensywnych emocji poprzez kolor i kompozycję oraz sposób, w jaki światło chwyta postaci, widzę geniusz artysty.