Dzieło zanurza widza w scenie intensywnej, niemal chaotycznej akcji. Jeździec w dramatycznej pozie dominuje kompozycję; jego koń wznosi się, z rozstawionymi nogami, jakby miał zaatakować. Centralny dramat rozgrywa się poniżej: upadła postać, rozpostarta na ziemi, wydaje się być w centrum uwagi jeźdźca. Technika artysty jest widoczna w dynamicznych liniach i cieniowaniu, które podkreślają muskulaturę koni i fałdy na ubraniach postaci, dając poczucie ruchu i dramatyzmu.