Obraz uchwyca majestatyczne klify Étretat, delikatnie oświetlone złotymi odcieniami zachodu słońca; efekty atmosferyczne są hipnotyzujące, oplatając scenę łagodnym uściskiem. Klify, z ich charakterystycznymi łukami, dumnie wznoszą się nad wzburzonym morzem, gdzie małe żaglówki delikatnie kołyszą się na falach, ich żagle malowane w ciemnych sylwetkach na błyszczącej wodzie. Niebo to jasna tkanina ciepłych żółtych kolorów, przechodząca w chłodniejsze odcienie niebieskiego — kolory tańczące na płótnie, wywołują poczucie spokoju i ulotności chwili.

Charakterystyczna technika pędzla Moneta jest symfonią faktur; zwinne pociągnięcia tworzą harmonię pomiędzy wzburzonym oceanem a solidnością klifów. Każde pociągnięcie przyczynia się do poczucia ruchu, jakby samo powietrze było żywe, szepcząc wieczornym wiatrem. Emocjonalny wpływ tego dzieła jest głęboki; budzi pragnienie piękna natury i poczucie spokoju w obliczu chaosu. Umiejscowione w kontekście epoki, w której impresjonizm redefiniował artystyczny wyraz, dzieło to uchwyca nie tylko piękno krajobrazu, ale także celebruje efemeryczną jakość światła i atmosfery.