Scena wybucha dramatycznym akcentem; burzliwe niebo wisi nad tętniącym życiem portem. Pociągnięcia pędzla tańczą z wiatrem i bryzgami, oddając surową moc morza. Solidna kamienna forteca stoi dumnie wobec żywiołów, podczas gdy mała łódź walczy z wzburzonymi falami, jej żagiel napina się od wiatru.

Prawie słychać ryk wiatru i szum fal; artysta mistrzowsko uchwycił energię burzy. Paleta barw zdominowana jest przez ponure szarości i błękity, przełamane bielą rozbijających się fal i ciepłą poświatą odległego światła. Kompozycja przyciąga wzrok do centralnej łodzi, tworząc poczucie zarówno wrażliwości, jak i odporności. To chwila zamrożona w czasie, świadectwo trwałego ducha tych, którzy stawiają czoła morzu.