Scena rozwija się z żywą energią; artysta uchwycił chwilę czystego, nieskalanego światła. Niebo, wir żółci i szarości, dominuje nad górną częścią, sugerując dynamiczny wzór pogodowy, być może zbliżającą się lub właśnie minioną burzę. Grube pociągnięcia impasto tworzą poczucie ruchu i faktury, jakby samo powietrze było żywe.

Poniżej, zielona łąka rozciąga się na płótnie, jej żywa zieleń przeplatana bogatymi, ziemistymi tonami na pierwszym planie. Samotne drzewo, którego smukła forma zarysowuje się na tle horyzontu, staje się punktem centralnym, a jego gałęzie sięgają ku niebu. Pociągnięcia pędzla artysty są luźne i ekspresyjne, przekazując poczucie bezpośredniości i spontaniczności. Paleta kolorów jest bogata, niemal dotykalna, z kontrastem między chłodnymi zieleniami a ciepłymi żółciami, tworząc poczucie głębi i atmosfery. Wywołuje poczucie spokoju, ale także nieustającej energii natury. Podpis artysty, skromne uznanie twórcy, spoczywa na dole.