Ta sugestywna scena ukazuje spokojne piękno zmierzchu nad Wenecją, gdzie słońce ledwo dotyka horyzontu, kąpiąc wodę w delikatnym, złotym blasku. Delikatne pociągnięcia pędzla oddają miękkość gasnącego światła, łącząc błękity i żółcie z ciepłymi odcieniami bursztynu, tworząc spokojną atmosferę weneckiego zachodu słońca. Kompozycja prowadzi wzrok przez migoczącą wodę ku ikonicznej sylwetce miasta, z wysoką dzwonnicą i delikatnymi liniami barokowej architektury.

Gra światła i cienia jest mistrzowska: sposób, w jaki słońce przebija się przez miękko fakturowane niebo i rozkłada refleksy na powierzchni kanału, wywołuje chwilę spokojnej refleksji i ulotną magię zmierzchu. Gondole, o ich eleganckich, zakrzywionych kształtach, dodają liryczny rytm pulsujący łagodnie na pierwszym planie. Ten obraz nie tylko zaprasza do wizualnej podróży po historycznym mieście skąpanym w gasnącym świetle, ale także wywołuje głębokie emocjonalne reakcje — spokój, melancholię i niemal poetycki podziw dla efemerycznej natury czasu i piękna.