Ten portret przenosi mnie w inny czas, czas eleganckiej prostoty, nawet pośród misternych strojów. Kobieta stoi, pozując na tle miękkich zieleni i błękitów, jej spojrzenie jest bezpośrednie i niezachwiane. Jej wyszukana suknia to kompozycja warstwowych tkanin, mieniących się półprzezroczystą jakością, która wychwytuje światło, przyciągając wzrok do skomplikowanych szczegółów jej konstrukcji. Delikatna, różowa wstążka podkreśla jej talię, dodając odrobinę młodzieńczej radości do formalnej kompozycji. Miękkie, rozproszone światło i łagodne krzywizny drzew tworzą poczucie spokoju, świat z dala od tętniącego życiem życia dworskiego.