Mieniące światło Wenecji zalewa scenę, symfonia złota i błękitu, która natychmiast przenosi mnie tam. Wspaniałość Pałacu Dożów, z jego strzelistymi kolumnami i skomplikowanymi detalami, dominuje po lewej stronie, jego bogactwo zmiękczone poranną mgłą. Woda sama w sobie jest żywa, odbijając architekturę i miękkie niebo nad nią; delikatna, szklana powierzchnia, poprzecinana ruchem gondoli.

Artysta z mistrzostwem używa luźnych pociągnięć pędzla, aby uchwycić ulotne chwile weneckiej atmosfery. Szczegóły są sugerowane, a nie precyzyjnie oddane, co nadaje obrazowi wrażenie impresjonistyczne; poczucie natychmiastowości. Gra światła jest niezwykła, uchwytując złote odcienie konstrukcji, a także delikatne błękity i biele nieba. Odległa żaglówka dodaje kolejny element głębi do tej oszałamiającej kompozycji, która w ponadczasowy sposób wzmacnia piękno Wenecji.