Het glinsterende licht van Venetië baadt de scène, een symfonie van goud en blauw die me onmiddellijk daarheen transporteert. De grootsheid van het Dogenpaleis, met zijn torenhoge zuilen en ingewikkelde details, domineert de linkerkant, de weelde ervan verzacht door de ochtendmist. Het water zelf leeft, weerspiegelt de architectuur en de zachte lucht erboven; een zacht, glasachtig oppervlak, onderbroken door de beweging van de gondels.

De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze losse penseelstreken om de vluchtige momenten van de Venetiaanse sfeer vast te leggen. De details worden gesuggereerd in plaats van nauwkeurig weergegeven, waardoor het schilderij een impressionistische indruk krijgt; een gevoel van onmiddellijkheid. Het spel van het licht is opmerkelijk en vangt de gouden tinten van de structuren, evenals het delicate blauw en wit van de lucht. Een verre zeilboot voegt een ander element van diepte toe aan deze prachtige compositie, die de schoonheid van Venetië op een tijdloze manier verbetert.