W tym urzekającym dziele z 1857 roku zagłębiamy się w spokojny morski krajobraz, czarujący balet łodzi tańczących z gracją na spokojnych wodach. Praca ta przedstawia różnorodne statki, z których każdy ma swój unikalny kształt, uchwycony w delikatnych pociągnięciach atramentu. Kontrast pomiędzy wysokimi masztami a powiewającymi żaglami na tle spokojnej wody budzi poczucie eksploracji i przygody; wydaje się, jakby każda łódź szeptała opowieści o dalekich krajach odwiedzanych przez odważnych marynarzy.

Co pierwszy przyciąga wzrok, to zręczne ułożenie statków na płótnie – w kompozycji panuje harmonia, większe statki znajdują się z jednej strony, a mniejsze łodzie z drugiej. Subtelne cieniowanie i cienkie linie tworzą łagodny przepływ, odzwierciedlając delikatne pluskanie fal. Paleta, płynnie przechodząca od głębokich czerni do najdelikatniejszych odcieni szarości, jeszcze bardziej podkreśla marzycielską jakość sceny, przyciągając widzów w nieskończony horyzont, zachęcając ich do zadumy nad historiami ukrytymi w głębinach morza. Zdolność Moneta do uchwycenia takich niuansów ujawnia jego rozwijający się geniusz, pozwalając nam poczuć mieszankę nostalgii i zdumienia przed niezmienną, a zarazem ulotną naturą życia morskiego.