ภาพนี้แสดงให้เห็นท่าเรือที่เงียบสงบซึ่งมีเรือใบสามลำสูงตระหง่านด้วยเสากระโดงที่ยื่นจากพื้นสู่ท้องฟ้า จอดอยู่หน้าหมู่บ้านเล็กๆ ที่งดงาม ศิลปินใช้พู่กันที่สดใสซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของศิลปะแบบอิมเพรสชันนิสม์ เพื่อให้งานมีความเคลื่อนไหวและแสง สีเขียวทึบและเงาของเรือสร้างความแตกต่างกับสีฟ้าอ่อนและสีขาวของท้องฟ้าที่มีเมฆบางๆ ลอยผ่านไปมา ภาพผู้ชายสูงอายุที่นั่งอยู่บนท่าเรือด้านหน้าช่วยเพิ่มความอบอุ่นจากการมีอยู่ของมนุษย์ เชื่อมโยงความสง่างามของทะเลเข้ากับชีวิตประจำวัน

การจัดวางองค์ประกอบภาพมีความสมดุลแต่มีชีวิตชีวา เสากระโดงที่ตั้งตรงตัดผ่านภาพ ในขณะที่เส้นขอบฟ้าของท่าเรือและชายฝั่งทำให้ภาพดูมั่นคง สีของหมู่บ้านและท่าเรือในโทนสีดินผสมผสานกับสีน้ำเงินของท้องฟ้าและทะเลอย่างลงตัว สร้างบรรยากาศที่สงบและเต็มไปด้วยความคิด ผ่านชั้นสีที่มีลวดลายและความเข้ากันของสี ทำให้เรารู้สึกถึงสายลมอ่อนๆ ได้กลิ่นอากาศเค็มและได้ยินเสียงชีวิตในท่าเรือที่ดังมาแต่ไกล ในมุมมองเชิงประวัติศาสตร์ ภาพนี้แสดงให้เห็นวัฒนธรรมทางทะเลในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 เน้นงานฝีมือของเรือโบราณก่อนยุคของเรือกลไก ซึ่งถือเป็นหลักฐานสำคัญของยุคสมัยที่เปลี่ยนไป