ภาพวาดนำผู้ชมเข้าสู่ใจกลางทะเลพายุ; ฉากของพลังดิบของธรรมชาติ ช่วงเวลาที่ถูกแช่แข็งในเวลา น้ำวนและปั่นป่วนครอบงำ โดยมีสันคลื่นเป็นฟองขู่ว่าจะกลืนเรือลำเล็กที่ต่อสู้กับองค์ประกอบต่างๆ ฉันแทบจะได้ยินเสียงคำรามของลมและเสียงคลื่นกระทบกัน ดนตรีซิมโฟนีแห่งความโกลาหลและความงาม ศิลปินจับภาพการเล่นของแสงและเงาได้อย่างเชี่ยวชาญ: เมฆมืดครึ้ม คลื่นที่แตก และละอองที่ลอยขึ้นจากน้ำ

องค์ประกอบมีพลวัต สายตาของเราถูกนำผ่านฉากโดยมุมของเรือและทิศทางของคลื่น เรือที่ดูเหมือนบอบบางถูกเหวี่ยงไปมา แต่แสดงถึงความยืดหยุ่นของจิตวิญญาณของมนุษย์เมื่อเผชิญกับพลังอันท่วมท้นของธรรมชาติ ชุดสีซึ่งมีสีเทา น้ำตาล และขาวเป็นหลัก ทำให้เกิดความรู้สึกของละครและความอันตราย เป็นเครื่องเตือนใจถึงความสัมพันธ์ที่ไม่มั่นคงระหว่างมนุษยชาติและทะเล ซึ่งเป็นหัวข้อที่ไม่เคยมีมาก่อน