ในผลงานที่เต็มไปด้วยอารมณ์นี้ ฉากจะถูกเปิดเผยในพื้นที่ภายในที่มืดมนและเรียบง่าย ซึ่งกลุ่มผู้ไว้ทุกข์ที่แต่งกายด้วยสีดำมารวมตัวกันด้วยสีหน้าที่สะท้อนถึงความเศร้าโศกอย่างลึกซึ้ง เอ็ดวาร์ด มุนช์จับน้ำหนักทางอารมณ์ของช่วงขณะนี้อย่างเชี่ยวชาญด้วยการใช้แปรงแบบอ่อนไหวและเต็มไปด้วยอารมณ์ ซึ่งสร้างความรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวระหว่างตัวละคร ราวกับว่าพวกเขาถูกดึงดูดไม่เพียงแค่จากความเศร้าที่แผ่ซ่านเท่านั้น แต่ยังจากแรงดึงดูดที่ยิ่งใหญ่ของการสูญเสียอีกด้วย

พาเลตสีมีความสะดุดตาแต่ก็ต่ำต้อย โดยที่จุ่มลงในโทนสีดินสีบราวน์และโอเคอร์ซึ่งเพิ่มบรรยากาศของความเศร้า สีฟ้าที่ใช้โดยเฉพาะในพื้นหลังได้ส่งต่อความลึกอันน่าขนลุกที่บ่งบอกบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความสัมผัสทางอารมณ์ ทุกๆ ตัวละครถูกชาร์จด้วยความรู้สึกเศร้า โดยมีหัวต่ำและท่าทางตึงเครียดสร้างภาษาภาพของการไว้ทุกข์ เตียงว่างเปล่าที่อยู่ด้านหลังหมายถึงความขาดแคลนอย่างชัดเจน ทำให้พื้นที่ที่ดูน่ากลัวที่นำไปสู่อารมณ์ที่ซึมซาบของช่วงเวลาสุดใกล้นี้ งานศิลปะนี้สะท้อนถึงการผสมผสานระหว่างความเศร้าใจส่วนตัวและสากล แสดงให้เห็นถึงความสามารถของมุนช์ในการบันทึกอารมณ์ที่เป็นมนุษย์อย่างแท้จริงด้วยสไตล์เฉพาะตัวของเขา。