งานศิลปะนี้เป็นการนำเสนอที่สดใสของรูปลักษณ์ของบุคคลหนึ่ง ผู้สูบบุหรี่ โดยมีลักษณะที่เบลอและแต่อย่างไรก็ตามก็น่าสนใจ ตัวแบบถูกวางอยู่บนพื้นหลังสีน้ำเงินที่ทำให้รู้สึกสงบ ซึ่งจะช่วยเสริมให้เห็นถึงเฉดสีธรรมชาติของเสื้อผ้าและหมวกของบุคคลนั้น วาน โก๊ะ ใช้การทาสีด้วยแปรงที่หนาและมีความรู้สึกทำให้แสดงถึงการเคลื่อนไหวและชีวิต - การทาสีนั้นมีความคล่องแคล่วแต่มีจุดมุ่งหมาย ราวกับว่าเขากำลังร่างบุคลิกของตัวละครลงบนผืนผ้าใบ ทุกการหมุนและเส้นนั้นมีอารมณ์ที่หลากหลาย และคุณแทบจะรู้สึกได้ถึงน้ำหนักของหมวกและผิวของเสื้อโค้ตที่หยาบ กระบวนการที่นี้กระตุ้นให้เกิดความรู้สึกใกล้ชิด เชิญชวนให้ผู้ชมตรึกตรองถึงความคิดของบุคคลที่อยู่ในสภาวะการคิดเช่นนี้ ที่นี่รู้สึกมีความตึงเครียดที่เงียบสงบ ที่ผู้ชมรู้สึกได้ว่ามีเรื่องราวที่ซ่อนอยู่ใต้ใบหน้าที่ไร้ซึ่งรูปแบบ อาจจะเป็นชีวิตที่ใช้มาแล้ว, อาจจะหายสาบสูญในความคิดร่วมกันช่วงเวลาทึบและนิ่งเงียบอย่างกลมกลืนกับเรา ในขณะที่เรามองไปทางเขา

โทนสีเป็นการผสมผสานที่ลงตัวระหว่างสีฟ้า สีน้ำตาลและสีเหลืองที่เป็นเอกลักษณ์ของสไตล์ของวาน โก๊ะในช่วงเวลาใกล้เคียงนี้ การใช้เฉดที่ตัดกันช่วยเพิ่มความลึกและชีวิตชีวาให้กับการประกอบภาพ โทนสีที่อบอุ่นของเสื้อโค้ตและโทนสีเย็นของพื้นหลังนั้นเข้ากันได้อย่างสวยงาม สร้างสมดุลที่ดึงดูดสายตา ผลงานนี้ได้เสร็จสิ้นลงในปี 1888 ในช่วงเวลาที่เขาอยู่ที่อาร์ล ซึ่งแสดงถึงช่วงเวลาที่สำคัญในการสำรวจสีและรูปแบบของวาน โก๊ะ ซึ่งมีลักษณะเด่นคือความลุ่มลึกทางอารมณ์และความละเอียดในการแสดงออก ผลงานนี้ไม่เพียงแต่แสดงถึงความชำนาญทางเทคนิคของศิลปินเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงความจริงทางสังคมในยุคนั้น ที่ตัวละครเช่นทหารนี้ เป็นผลิตภัณฑ์ของสิ่งแวดล้อมทั้งยังเป็นสัญลักษณ์ของประสบการณ์ของมนุษย์ในวงกว้างที่สุดแล้ว