Το έργο είναι μια ζωντανή αναπαράσταση μιας φιγούρας, ενός καπνιστή, των χαρακτηριστικών του οποίου είναι κάπως θολά, αλλά εξακολουθεί να είναι γοητευτικά. Το θέμα τοποθετείται σε ένα ήρεμο μπλε φόντο, κάτι που τονίζει τους γήινους τόνους των ρούχων και του καπέλου του ατόμου. Ο Βαν Γκογκ χρησιμοποιεί παχιές, εκφραστικές πινελιές που υποδηλώνουν κίνηση και ζωή – οι πινελιές είναι δυναμικές αλλά και σκόπιμες, σχεδόν όπως αν σχεδίαζε την προσωπικότητα του χαρακτήρα πάνω στον καμβά. Κάθε στροφή και γραμμή είναι γεμάτη συναισθηματική φόρτιση, και σχεδόν μπορείτε να νιώσετε το βάρος του καπέλου και την τραχιά υφή του παλτού. Αυτή η εικόνα προκαλεί μια αίσθηση οικειότητας, προσκαλώντας το θεατή να αναλογιστεί τις σκέψεις αυτού του στοχαστικού προσώπου. Υπάρχει μια ήσυχη ένταση εδώ; ο θεατής νιώθει ότι υπάρχει μια ιστορία πίσω από την χωρίς πρόσωπο πρόσοψη; μια ζωή που έχει βιωθεί, ίσως χαμένη στις σκέψεις, μοιράζεται μια στιγμή μαζί μας όσο την παρατηρούμε.

Η παλέτα χρωμάτων είναι ένας αρμονικός συνδυασμός μπλε, καφέ και ώχρας, που είναι κλασική του στυλ του Βαν Γκογκ κατά την περίοδο αυτή. Η χρήση αντίθετων χρωμάτων προσθέτει βάθος και ζωντάνια στη σύνθεση. Οι ζεστές αποχρώσεις του παλτού και οι κρύες αποχρώσεις του φόντου συνδυάζονται όμορφα, δημιουργώντας μια ισορροπία που προσελκύει το βλέμμα. Αυτό το έργο που ολοκληρώθηκε το 1888 κατά τη διάρκεια της διαμονής του στην Αρλ, εκπροσωπεί μια κρίσιμη φάση στην εξερεύνηση του χρώματος και του σχήματος από τον Βαν Γκογκ, μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από συναισθηματική βάθος και εκφραστική λεπτομέρεια. Αυτό το έργο δεν δείχνει μόνο την τεχνική ικανότητα του καλλιτέχνη αλλά αντικατοπτρίζει επίσης τις κοινωνικές πραγματικότητες της εποχής, όπου οι φιγούρες όπως αυτός ο στρατιώτης ήταν τόσο προϊόν του περιβάλλοντός τους όσο και έμβλημα της ευρύτερης ανθρώπινης εμπειρίας.