งานศิลปะชิ้นนี้นำเสนอภาพที่มีชีวิตชีวาของสถานีเซนต์ลาซาร์ โดยบรรจุพลังงานที่มีชีวิตชีวาของอุตสาหกรรมในการพัฒนาเบื้องต้น เทคนิคการใช้แปรงของมอเนต์เต็มไปด้วยพลศาสตร์ การใช้สีที่หลวมและลื่นไหลของเขาชี้ให้เห็นถึงการเคลื่อนไหว เหมือนกับว่าฉากนั้นสั่นสะเทือนด้วยชีวิต ในด้านซ้าย โครงสร้างเรขาคณิตสีเข้มของสะพานขึ้นไปเหนือศีรษะ ตกสะท้อนถึงเงาลงบนชานชาลาด้านล่างที่มีแรงงานและผู้โดยสารไหลออกไปท่ามกลางก้อนหนาวความแรงที่พุ่งขึ้นไปสู่ท้องฟ้าที่สดใส ในพื้นหลัง รูปร่างที่เหมือนปีศาจของอาคารปรากฏขึ้นอย่างเลือนลางผ่านหมอก ฝั่งของพวกมันที่นุ่มนวลและเบลอมีความสง่างามที่ละลายในบรรยากาศ การโต้ตอบนี้ระหว่างการเคลื่อนไหวที่เป็นพลังและฉากหลังที่เป็นเอเธอเรียลสร้างจังหวะการมองเห็นที่น่าสนใจ ผู้ชมสามารถรู้สึกถึงความคาดหวังหรือพลังงานที่มีชีวิตชีวาที่กระเพื่อมผ่านฉาก

จานสีจะประกอบด้วยโทนสีเย็น ตามท่ามกลางเฉดสีเทาและน้ำเงิน พร้อมกับรอยสัมผัสสีส้มอบอุ่นจากรถไฟที่เน้นด้วยสีแดงของสัญญาณ สีโอบล้อมเหล่านี้จะเปล่งประกายต่อเนื่องไปบนภูมิหลังที่เย็น ทำให้เกิดการเปรียบเทียบทางอารมณ์ซึ่งสะท้อนถึงความหวังและความตื่นเต้นของเทคโนโลยีใหม่ในเวลานั้น มอเนต์เชิญชวนให้เราก้าวเข้าสูโลกที่วุ่นวายนี้ ทำให้เรารู้สึกถึงพลังที่ดิบเถื่อนของมันพร้อมทั้งอนุญาตให้เราชื่นชมศิลปะที่เขาใช้เพื่อจับจ้องอยู่ในช่วงเวลาที่ผ่านไป