ภาพวาดลายเส้นนี้ถ่ายทอดความงามละมุนละไมของหญิงสาวผู้สง่างาม ด้วยเส้นสายที่ไหลลื่นและมั่นใจ ให้อารมณ์มีชีวิตชีวา จานสีใช้โทนสีน้ำตาลอ่อน สีซีเปีย และไฮไลท์สีขาว ที่ช่วยเน้นรายละเอียดของเส้นผมและเนื้อผ้าที่บางเบา โครงสร้างภาพจัดวางด้วยสมดุลของแสงและเงา เส้นสายล้อมรอบหญิงสาวสร้างความรู้สึกเคลื่อนไหวและมิติ ราวกับลมอ่อนพัดพริ้วผ้ากระโปรง

สายตาของหญิงสาวมองขึ้นบน สื่อถึงความอ่อนโยนและสง่างามแฝงไว้ด้วยความเศร้าแฝงในดวงตา การใช้เทคนิคผสมผสานระหว่างรายละเอียดใบหน้าที่ประณีตและเส้นสายที่พลิ้วไหวของร่างกายและพื้นหลัง สร้างความรู้สึกด้านอารมณ์ที่ลึกซึ้ง ภาพนี้จึงไม่ใช่เพียงการศึกษาเรื่องเส้นและรูปร่าง แต่ยังเป็นการถ่ายทอดมุมมองทางศิลปะในยุคต้นศตวรรษที่ 20 อย่างลึกซึ้ง