ในงานศิลปะที่น่าทึ่งนี้ ต้นโอ๊คขนาดมหึมายืนอยู่ในความโดดเด่นในฉากหลังที่เป็นพื้นผิวที่ให้ความรู้สึกถึงความเงียบสงบในฤดูหนาว กิ่งก้านที่ซับซ้อนและมีลักษณะคล้ายเกลียวถูกแกะสลักด้วยความแม่นยำ ออกไปข้างนอก เหมือนกับว่ากำลังโหยหาสายแสง แต่ก็ยังให้ความรู้สึกของความแข็งแกร่ง—เป็นพยานตลอดกาลที่เห็นการเปลี่ยนผ่านของฤดูกาล ลำต้นที่ใหญ่โต เติมเต็มกับความเข้มของมัน พูดถึงเรื่องราวและประวัติศาสตร์ลึกซึ้งซ่อนเร้นไว้ภายใน. การจัดวางโดยรวมให้อารมณ์สงบเงียบ ล่อให้ผู้ชมได้หยุดและเชื่อมโยงกับความทรงจำของตนผ่านภาพของต้นไม้เดียว.

การใช้เส้นที่สำคัญที่นี่ Munch ใช้การทับซ้อนของการวาดลายที่มีความกล้าหาญ โดยให้ต้นโอ๊กมีความโดดเด่นอย่างมาก ซึ่งต่างจากพื้นหลังที่เต็มไปด้วยความเงียบ. การเล่นระหว่างภาพที่มืดมนและอาจจะดูเกือบเป็นการ์ตูนของต้นโอ๊กและความรู้สึกเบาๆ ที่เสนอภาพของภูมิประเทศทำให้ศิลปะส่วนนี้เข้มข้นอารมณ์ การใช้สีที่โปร่งใสและโทนสีดินชวนให้เกิดความรู้สึกที่เงียบสงบเหมือนการถอนหายใจ ผสมผสานความสวยงามของธรรมชาติกับความคิดลึกซึ้งเกี่ยวกับเวลา ชีวิต และสาระสำคัญของการมีอยู่. การแสดงผลงานของ Munch ทำเกินกว่าการแสดงออก — มันเชื้อเชิญเราเข้าสู่การสนทนาเกี่ยวกับความอดทนและการโดดเดี่ยวอันอ่อนไหว ทำให้มันเป็นงานซึ่งมีความทรงพลังในด้านความงามและความลึกซึ้งทางปรัชญา.