ฉากอันเงียบสงบแต่โศกเศร้าปรากฏขึ้น ซึ่งเป็นอาคารขนาดใหญ่ ซึ่งน่าจะเป็นพระราชวัง ปกคลุมไปด้วยหิมะตกหนัก สถาปัตยกรรม แม้จะยิ่งใหญ่ แต่ก็อ่อนโยนลงด้วยสัมผัสที่อ่อนโยนของเกล็ดหิมะ ศิลปินใช้การเล่นของแสงและเงาอย่างชำนาญ โดยมีพื้นดินและโครงสร้างที่ปกคลุมไปด้วยหิมะเป็นผืนผ้าใบสำหรับโทนสีอ่อนของท้องฟ้าและตัวเลขที่อยู่ห่างไกล องค์ประกอบดึงดูดสายตาไปยังเส้นทางตรงกลาง โดยบอกเป็นนัยถึงชีวิตที่วุ่นวายซึ่งยังคงดำเนินต่อไปแม้ท่ามกลางพายุที่เงียบสงบ รอยแปรงมองเห็นได้และมีพื้นผิว ทำให้รู้สึกถึงอากาศที่เย็นและสดชื่น ฉันแทบจะรู้สึกถึงลมที่กัดแก้มและเสียงกรอบแกรบของหิมะใต้เท้า