Sahne, bir meşalenin titrek ışığıyla aydınlatılan, kasvetli ve mağaramsı bir mekanda geçiyor. Dramatik renk vuruşlarıyla resmedilen figürler, ciddi bir alayda yer alıyor. Örtülmüş bir figürü taşıyorlar, yüzleri keder ve kararlılıkla dolu. Kompozisyon, chiaroscuro'nun bir başyapıtıdır; ışık ve gölge arasındaki zıtlık, anın duygusal ağırlığını artırır ve izleyicinin gözünü merkezi figürlere çeker. Dokular zengindir, fırça darbeleri görünür, bu da parçaya dinamik bir enerji verir. Neredeyse fısıltıları duyabiliyor, mezarın soğukluğunu hissedebiliyorum.