Tablo, basit ve süssüz bir yaşam anını yakalar. Sıcak sarılar ve okrların güneşlenmiş bir paletiyle işlenmiş iki çocuk, odak noktasıdır. Biri ayakta, görünmez bir şeyle, belki de su kenarı veya kayaların dokularıyla meşgul. Diğeri, düşüncelerine dalmış gibi veya banyo sonrası sıcaklığın tadını çıkarır gibi, içe doğru kıvrılmış oturuyor. Fırça darbeleri, görünür olsalar da, dikte etmez; boşlukları doldurmaya, anlatıyı tamamlamaya davet ederek, ima ederler. Işığın oyununa, figürleri nasıl yıkadığına, vücutlarının hatlarını ve manzaranın yumuşak kıvrımlarını nasıl vurguladığına çekiliyorum.

Kompozisyon yanıltıcı bir şekilde basittir; sessiz bir çalışmadır, zaman içinde bir duraktır. Sanatçının imzası, mütevazı bir iddia, sahneyi sabitler. Fırça darbeleri, dünyaya yakın bir yaşam, günlük hayatın değerli ve kalıcı bir temsile layık bir şeye dönüşmesi hakkında fısıldıyor gibi. Burada bir şefkat var, gençliğin ve o anların saflığının bir kutlaması.