Sahne, ıssız, dünyevi bir manzara üzerine uzanmış yaralı bir figürle, dokunaklı bir dramayla açılır. Fırça darbeleri gevşek ve etkileyicidir, sizi ana çeken ham bir enerji taşır. Kırmızı, suyun üzerine leke bırakır, çevrenin donuk tonlarıyla kasvetli bir tezat oluşturur. Figürün giysisi - beyaz, sarı ve kahverenginin bir karışımı - kesintiye uğramış bir yaşam, kesintiye uğramış bir anlatıyı ima eder. Kompozisyon, gözü yaralı formdan uzak ve kasvetli ufka doğru çeker. Neredeyse sonuçların sessizliğini hissedebilirsiniz, havada asılı duran ağır bir hareketsizlik vardır ve yalnızca acı ve kayıp çığlığı ile noktalanır.