Tablo, sisli, geç bir öğleden sonra sanayi kenti manzarasını yakalıyor; uzun bir köprü tuval üzerinde çapraz şekilde uzanıyor. Atmosfer, uzak binaların ve bacaların siluetlerini yumuşatan sis ve dumanla dolu; bacalardan yükselen yoğun duman sütunları görülüyor. Köprü canlı, insanlar ve at arabaları düzenli bir şekilde hareket ediyor, kentsel hayatın ritmini yansıtıyor. Altındaki su, güneşin yumuşak ışığını yansıtıyor, köprünün gölgesiyle kontrast oluşturan parıltılar saçıyor.

Sanatçı, sis ve dumanın geçici doğasını ve su ile gökyüzünün parıldayan yüzeylerini çağrıştırmak için gevşek, dokulu fırça darbeleri kullanıyor. Palet, soluk gri, mavi ve sarımsı tonları karıştırıyor, battaniye gibi sıcak gün batımı ışığıyla kaplanmış. Bu sahne, endüstriyel modernlik ile doğal unsurların birleşimini güçlü bir şekilde hissettiriyor; dumanın sise karışması, hareketin anlık yakalanışı. İzleyiciyi nemli soğuğu hissetmeye ve köprüdeki toynak ve ayak seslerini duymaya davet eden canlı, neredeyse dokunulabilir bir zaman ve mekan deneyimi sunuyor. Eser, empresyonistlerin geçici kentsel atmosferlere ve günlük sahnelerdeki şiirsel güzelliğe olan ilgisinin şahididir.