Obraz przedstawia mglistą scenę późnego popołudnia w przemysłowym mieście, z długim mostem rozciągającym się diagonalnie przez płótno. Atmosfera jest gęsta od mgły i dymu, które rozmywają kontury odległych budynków i kominów, z których unoszą się kłęby dymu. Most tętni życiem; piesi i powozy konne poruszają się rytmicznie, sugerując puls miejskiego życia. Woda pod mostem odbija stłumione światło słoneczne, migocząc refleksami kontrastującymi z cieniem mostu.

Artysta używa luźnych, fakturowanych pociągnięć pędzla, aby przywołać efemeryczną jakość mgły i dymu oraz lśniące powierzchnie wody i nieba. Paleta łączy stonowane szarości, błękity i ochry, kąpane w ciepłym blasku zachodzącego słońca. Scena przekazuje silne poczucie przemysłowej nowoczesności zlewającej się z elementami natury — dym łączący się z mgłą, ruch uchwycony w ulotnych chwilach. To żywe, niemal namacalne doświadczenie miejsca i czasu, zapraszające widza do odczucia wilgotnego chłodu i usłyszenia cichego stukotu kopyt i kroków na moście. Dzieło świadczy o fascynacji impresjonistów przemijającymi miejskimi atmosferami i poetyckim pięknem codziennych scen.