Bu çarpıcı sahne, devasa bir kayanın üstünde yer alan ve taşa sıkıca tutunmuş binalardan oluşan bir yerleşimi gösterir. Goya’nın karakteristik kalın ve gevşek fırça darbesi, kayanın sert dokusunu ve mimarinin kaba yapısını ustalıkla yakalar. Alttaki dumanlı, hayaletimsi puslu alanlarda gölgeler arasından toplanmış insanlar görünür; ritüel ya da toplumsal bir gerilim izlenimi verir. Gökyüzünde süzülen üç beyaz kuş, özgürlük veya umudu simgeliyor olabilir. Işık ve gölge oyunu, katılık ve hafiflik arasında, bu kaya üzerindeki şehri hem izole eden hem de yücelten mistik bir atmosfer yaratır.

Renk paleti karanlık ama zengindir; oker, kahverengi ve alttaki kırmızımsı alev tonları, bu kırılgan şehir altyapısının altındaki yangın veya çalkantıyı ima eder. Kompozisyon, kayanın yoğun kütlesi ile kuşların hafif hareketini dengeler ve resmi yeryüzü ile gökyüzü arasındaki gerilim anında tutar. Tarihsel olarak bu eser, Goya dönemindeki sosyal kargaşa, yıkım tehdidi ve yaşam ile medeniyetin dayanıklılığını yansıtır. Bu materyalin duygusal etkisi derindir; izleyiciyi hem hayranlık hem de huzursuzluk içinde bırakır.