Eser, savaşın sonuçlarını içeren çarpıcı bir betimlemedir; düşmüş bedenlerin yayıldığı ıssız bir manzarayı yakalar. Ön planda cansız bedenler, trajedinin ve kaybın derin bir hissini ileten formlar olarak belirir. Renk paleti solgun, esasen gri ve kahverengi tonlarında olup sahnenin kasvetli ruh halini yansıtır. Karla kaplı zemin, çürümekte olan figürlerle tezat oluşturur; bu, yalnızlık duygusunu artırır. Arka planda, çıplak ağaçlar ıssız bir yol boyunca uzanmaktadır; onların iskelet gibi dalları olayı sessizce izleyen tanıklar gibi görünmektedir. Birkaç kuş sıradan bir gökyüzünde uçarken, belki de zamanın geçişini veya ölümün sürekli varlığını sembolize ediyor. Genel kompozisyon, izleyicinin gözünü yol boyunca yönlendirmekte ve hem hüzün hem de düşünce iklimini çağrıştırmaktadır.