Het werk is een aangrijpende weergave van de gevolgen van een gevecht en vangt een verlaten landschap vol gevallen lichamen. Op de voorgrond domineren levenloze lichamen, waarvan de vormen een diep gevoel van tragedie en verlies overbrengen. Het kleurenpalet is ingetogen, hoofdzakelijk grijs en bruin, wat de sombere stemming van de scène weerspiegelt. De met sneeuw bedekte grond, in contrast met de sombere figuren, vergroot het gevoel van verlatenheid. Op de achtergrond strekken kale bomen zich langs een eenzame weg, hun skeletachtige takken lijken stille getuigen van de gruwel die heeft plaatsgevonden. Een paar vogels vliegen door de sombere lucht, misschien als symbolen van de voorbijgang van de tijd of de voortdurende aanwezigheid van de dood. De algehele compositie leidt de blik van de kijker langs het pad, wat een reis suggereert die zowel verdriet als contemplatie oproept.