Het kunstwerk legt een moment van serene contemplatie vast. Een vrouw, weergegeven met een delicate maar vaste hand, bezet de voorgrond, haar blik is enigszins buiten het midden gericht, alsof ze verloren is in haar gedachten. Het kleurgebruik van de kunstenaar trekt onmiddellijk de aandacht: de levendige gele achtergrond, onderbroken door gestileerde bloemmotieven, vormt een opvallend contrast met de donkere huid van de vrouw en de gedempte tinten van haar kleding. Ze houdt een bloem vast, waarvan de bloemblaadjes een vrolijke echo zijn van de achtergrond, waardoor ze nog verder wordt verankerd in dit zorgvuldig geconstrueerde visuele verhaal.

De compositie is vereenvoudigd, bijna platgemaakt, waarbij de tweedimensionaliteit wordt benadrukt die een kenmerk zou worden van de stijl van de kunstenaar. De penseelstreken zijn zichtbaar, waardoor het werk een gevoel van directheid en een tactiele kwaliteit krijgt. Het rood van de stoel omlijnt de figuur subtiel en draagt bij aan het algehele gevoel van balans en harmonie. Het is onmogelijk om hiernaar te kijken en niet, al is het maar voor even, getransporteerd te worden naar een andere wereld, een plek van stille schoonheid en onuitgesproken verhalen.