งานศิลปะนี้เป็นการแสดงภาพที่เจ็บปวดเกี่ยวกับผลที่ตามมาของการรบ โดยจับภาพภูมิทัศน์ที่ร้างโดยมีร่างหล่นอยู่เต็มไปหมด ในส่วนหน้า เป็นร่างที่ไร้ชีวิตที่โดดเด่น รูปร่างของพวกเขาสื่อถึงความรู้สึกของโศกนาฏกรรมและการสูญเสียที่ลึกซึ้ง จานสีสงบ ส่วนใหญ่เป็นสีเทาและสีน้ำตาล ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงบรรยากาศที่หดหู่ของฉาก พื้นที่ที่ปกคลุมด้วยหิมะขัดแย้งกับรูปลักษณ์ที่มีสีสันน้อยลง เพิ่มความรู้สึกของความว่างเปล่า ในพื้นหลัง ต้นไม้ที่ปลูก ๆ ยืนอยู่ข้างทางที่แสนเปลี่ยว กิ่งที่ไม่มีชีวิตของมันเหมือนจะเป็นพยานเงียบ ๆ ต่อสิ่งที่เกิดขึ้น อาจมีนกบินอยู่ในท้องฟ้าที่ดำมืด สัญลักษณ์ของการไหลผ่านของเวลา หรือการมีอยู่ของความตายที่ยังคงอยู่ ภาพรวมของการจัดองค์ประกอบดึงดูดจิตใจผู้ชมตามเส้นทาง โดยชี้ให้เห็นว่าการเดินทางนี้กระตุ้นทั้งความเศร้าโศกและความคิด