Konunun soluk ten rengi, sert siyah elbiseler ve net beyaz yaka ve peruk ile harika bir kontrast oluşturuyor. Sanatçı, konunun bakışında ve elinin ince hareketinde bir denge, hatta otorite hissi yakalamış. Fırça darbeleri ustaca; ışık, yüzün ince hatlarını yakalar, hassas gölgeleri ve dudakların yumuşak kıvrımlarını vurgular. Sunumda, izleyiciyi sahneye çeken bir yakınlık hissi uyandıran bir yumuşaklık var.

Kompozisyon iyi dengelenmiş, figür hafifçe merkezin dışında yer alıyor ve dinamik bir gerilim yaratıyor. Arka plan kasıtlı olarak basit tutulmuş, konunun sahnenin merkezini kaplamasına izin veriyor. Renkler, soluk olsa da, inceliklerinde zengindir. Genel izlenim, zarafet ve itidaldir. Bana tarihin ağırlığını, mesleğin ciddiyetini ve oturan kişinin kişisel hikayesini hatırlatıyor.