Sahne dramatik bir yoğunlukla açılıyor; fırtınalı bir gökyüzü, gri ve kahverengi tonlarında dönerek ilahi dramaya bir fon oluşturuyor. Ortada, kırmızı elbiseler giymiş Juno, bulutların arasından yükseliyor, duruşu öfke ve kararlılığın bir karışımını iletiyor. Formu parlıyor, etrafındaki karanlıkla vurgulanıyor, kolu bir komut işaretiyle havaya kalkmış. Aşağıda, ölümlü dünya çalkantı içinde. Figürler, bedenleri acı ve korku içinde çarpılan, parçalanan dalgalara karşı mücadele ediyor. Kaslı bir figür, muhtemelen Neptün, kayalık bir kıyıda duruyor, otoriteyle işaret ediyor, belki de kaosu kontrol etmeye çalışıyor. Sanatçının ışık ve gölgeyi ustaca kullanması, izleyicinin gözünü anlatının kalbine çeken bir derinlik ve dinamizm hissi yaratıyor. Renkler zengin ve cesur, kırmızılar ve maviler güçlü bir kontrast oluşturuyor.