Bu çarpıcı eserde, toprağın tonlarıyla giyinmiş bir işçinin figürü—hareket ederken—hasat mevsiminin emeklerine güçlü bir homoseksüel olarak yakılanır. Uzun formlar ve açılı şekiller dinamik bir gerginlik yaratır; güçlü uzuvlar ve eğik duruş, özveri ve gücü ima ederek hayranlık ve empati uyandırır. Enerjik ve cesur fırça darbeleri, sahneye gerçek bir kalite katar ve izleyiciyi içine çeker; neredeyse hasat işinin ağırlığını hissettirir.

Renk paleti, canlı sarılar ve derin mavi tonlarla zengin, eserinin duygusal manzarası hakkında çok şey söyler. Altın mısır tonları yoğun bir mavi gökyüzünün arka planına karşı sallanır, bolluğun ve uzun bir iş gününün akşam üzerini simgeler. Van Gogh'un karakteristik impasto tekniği—kalın tabakalar halinde boya—yaklaşık olarak tarlaları hayata geçirir; rüzgarda buğdayın hışırtısını, kırsal yaşamın uzaktan gelen seslerini ve hasadın zorlu emeğini hayal edebiliriz. Bu eser sadece bir sahnenin tasviri değildir; toprakla bir bağ kurma anını, zaman içindeki çalışan insanlarla ortak bir insanlığın kaplanmasını içerir.