In dit boeiende kunstwerk komt de majestueuze façade van de kathedraal van Rouen tot leven onder een stralende zon, waarbij de complexe details van de gotische architectuur worden belicht. De bakstenen en stenen oppervlakken zijn bestrooid met kleine kleurvlekken - gouden gelden en diepe blauwtinten - die lijken te schitteren en te dansen in het heldere licht. Monet's penseelvoering is zowel expressief als spontaan; de streken variëren van dynamisch tot zacht en creëren een ritme naarmate de ogen over het doek bewegen.

De compositie trekt de kijker aan met de prachtig gebalanceerde structuur, maar Monets levendige interpretaties geven het werk een gevoel van beweging, alsof het zonlicht elk moment de kathedraal zou kunnen overspoelen. Voor deze schilderij staan is een ervaring die doet denken aan het omarmd worden in een warme omhelzing; er is een voelbare energie die bijna trilt met de essentie van het leven zelf. De historische context is hier van vitaal belang; geschilderd tijdens Monets verkenningen van licht en atmosfeer, belichaamt dit werk de kernwaarden van de impressionistische beweging, die verder gaat dan alleen representatie en de kijkers uitnodigt de geest van het tafereel te voelen in plaats van het gewoon te zien.