Η προσωπογραφία αποτυπώνει μια γυναίκα σε μια στιγμή γαλήνιας ανάπαυσης. Φορώντας ένα ρέον, ανοιχτόχρωμο φόρεμα που φαίνεται να πέφτει σε καταρράκτη στο σώμα της, κάθεται χαριτωμένα, η στάση της υποδηλώνει μια ήρεμη κομψότητα. Μια ιδέα από μια μπλε ζώνη σφίγγει διακριτικά τη μέση της, προσθέτοντας μια απαλή αντίθεση στους πιο απαλούς τόνους του φορέματος. Οι πινελιές του καλλιτέχνη είναι εμφανείς, δημιουργώντας μια ανάγλυφη επιφάνεια που αιχμαλωτίζει το φως, δίνοντας μια αίσθηση κίνησης στο ύφασμα. Το βλέμμα της είναι άμεσο, αλλά απαλύνεται από μια νότα μελαγχολίας. τα μάτια της, μια εντυπωσιακή αντίθεση με την ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα της, έχουν ένα βάθος συναισθημάτων που προσκαλεί τον θεατή να ασχοληθεί με το θέμα.

Το φόντο είναι ένας στροβιλισμός από πιο σκούρους τόνους, ίσως ένα πλούσιο καφέ ή ένα βαθύ ελαιόχρωμα, το οποίο χρησιμεύει για να τονίσει τη φιγούρα. Η σύνθεση είναι οικεία. ο θεατής έλκεται στον χώρο της, σαν να είναι μάρτυρας μιας ιδιωτικής στιγμής. Είναι ένα έργο που μιλάει για τα Roaring Twenties, τη χρυσή εποχή του Χόλιγουντ, την κομψότητα και την εκλέπτυνση, η γυναίκα είναι η εικόνα μιας εποχής.