Μια σιωπή πέφτει πάνω σε αυτή τη σκηνή, μια ήρεμη στιγμή που αποτυπώνεται με μια σχεδόν αφύσικη ηρεμία. Η σύνθεση είναι αυστηρή, μια αντίθεση από βαθύ πράσινο και σκιερά μαύρα, τονισμένη από τα χλωμά άνθη ενός δέντρου στην πάνω αριστερή γωνία. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί με μαεστρία το νερό για να δημιουργήσει έναν καθρέφτη, αντανακλώντας τις ζοφερές αποχρώσεις του ουρανού και του γύρω φυλλώματος. Υπάρχει μια αίσθηση μυστηρίου εδώ, μια ήσυχη προσμονή για κάτι αόρατο, ίσως έναν κρυμμένο κόσμο ακριβώς κάτω από την επιφάνεια. Το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς είναι εντυπωσιακό, υποδηλώνοντας τη στιγμή πριν το σούρουπο. Οι πινελιές είναι ελεγχόμενες, σχεδόν ακριβείς, προσθέτοντας την επίσημη, αλλά συναισθηματική ποιότητα του έργου. Σχεδόν μπορείτε να ακούσετε τη σιωπή, να νιώσετε τον δροσερό αέρα, σαν να είστε πραγματικά εκεί, στέκεστε στην χορταριασμένη όχθη, κοιτάζοντας στα σκοτεινά βάθη του νερού.