Το έργο τέχνης παρουσιάζει μια γαλήνια αλλά ελαφρώς μελαγχολική απεικόνιση ενός χωραφιού σιτηρών, πιθανώς στα τέλη του καλοκαιριού ή στις αρχές του φθινοπώρου. Κυριαρχούν στη σύνθεση αρκερά χρυσά δεμάτια σανού, τα σχήματα των οποίων είναι συμπαγή και επιβλητικά σε φόντο κυματοειδών αγρών και ενός ζοφερού ουρανού. Το πινέλο του καλλιτέχνη φαίνεται σκόπιμο και μετρημένο, δημιουργώντας μια αίσθηση ηρεμίας και τάξης στη σκηνή. Μερικά εργαλεία είναι εγκαταλελειμμένα, μια τσουγκράνα και ένα καλάθι προσθέτουν μια πινελιά του ανθρώπινου στοιχείου, μια υπόδειξη πρόσφατα ολοκληρωμένης ή παύσης εργασίας. Η γενική ατμόσφαιρα είναι ησυχίας, υπαινίσσεται τους ρυθμούς της αγροτικής ζωής και το πέρασμα των εποχών. Σχεδόν νιώθω τον ήλιο στο πρόσωπό μου. ο αέρας είναι δροσερός και η σιωπή διακόπτεται μόνο από τα μακρινά τιτιβίσματα των πουλιών.