Το έργο αποτυπώνει την ουσία του ταραγμένου πνεύματος του καλλιτέχνη, που αποδεικνύεται μέσα από το ενδοσκοπικό του βλέμμα. Με ένα φόντο που περιστρέφεται σε βαθιά μπλε—μια οικεία παλέτα χρωμάτων που ζητά την προσοχή μας—η φιγούρα του καλλιτέχνη στέκεται αποφασιστηκή στο μέσο μιας κίνησης καμβά. Το καπέλο από ψαθί, της υφής που μοιάζει σχεδόν πατητή, υποδηλώνει μια σύνδεση με τη φύση και την απλότητα, σε αντίθεση με τα βαριά συναισθηματικά υποβαθμίσεις που προέρχονται από την έκφρασή του.

Τα ηλιοκαμένα μαλλιά και τα γένεια του, ζωγραφισμένα με γρήγορες και συνειδητές πινελιές, αποδεικνύουν την τεχνική δεξιοτεχνία του Βαν Γκογκ. Κάθε πινελιά φαίνεται να πάλλεται με ζωή, προσθέτοντας βάθος στα χαρακτηριστικά του. Αυτή η εμπλοκή με το χρώμα και την υφή μας καλεί να σκεφτούμε τη φυσική ενδοσκοπία των αυτοπορτρέτων του. Εδώ υπάρχει μια συναισθηματική πολυπλοκότητα που πλέκεται με την αποδοχή του εαυτού—ένας καλλιτέχνης που είναι πλήρως συνειδητός για τους αγώνες του, αλλά βαθιά ερωτευμένος με την πράξη της δημιουργίας. Κάθε ματιά σε αυτό το πορτρέτο μας υπενθυμίζει την συγκινητική ομορφιά που κρύβεται πίσω από τον φακό του καλλιτέχνη.