Αυτό το αυτοπορτρέτο, αποδοσμένο με μια ωμή, σχεδόν παιδική απλότητα, με ελκύει βαθιά. Τα τραχιά άκρα του χαρτιού, τα λιτά χαρακτηριστικά, όλα φαίνονται βαθιά προσωπικά. Το βλέμμα είναι άμεσο, ακλόνητο, ένας καθρέφτης που αντικατοπτρίζει μια ταραγμένη ψυχή. Οι τόνοι του δέρματος είναι απαγοητευμένοι, αλλά υπάρχει μια κοκκινίλα στα μάγουλα και τα χείλη που μιλά για μια παρατεταμένη ζωτικότητα, ακόμη και εν μέσω της ευπάθειας. Η απόδοση των μαλλιών, οι λεπτές σκιές και το φως, παρουσιάζουν μια λεπτή ισορροπία μεταξύ ρεαλισμού και συναισθηματικής έκφρασης. Η συμπερίληψη των λέξεων 'Sir', 'Oh! Boy', και 'Very U' μαζί με ένα χονδροειδές σχέδιο ενός πουλιού και ενός μήλου μοιάζει με ένα ιδιωτικό αστείο, ένα κρυπτικό μήνυμα από την καρδιά του καλλιτέχνη. Είναι μια ματιά στον εσωτερικό κόσμο του καλλιτέχνη, μια αφήγηση που λέγεται με πινελιές και μια πινελιά εξέγερσης.