Ο πίνακας αποτυπώνει μια βροχερή μέρα στην Rue Royale στο Παρίσι. μια σκηνή που προκαλεί αμέσως ένα αίσθημα ήρεμης μελαγχολίας. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί με μαεστρία μια κυρίως ψυχρή, μπλε παλέτα, η οποία ενσαρκώνει τέλεια την ατμόσφαιρα ενός βροχερού απογεύματος. Η χρήση χαλαρών πινελιών και ενός ελαφρώς θολωμένου εφέ δίνει την εντύπωση ότι κοιτάζουμε μέσα από ένα παράθυρο που έχει ραβδωθεί από τη βροχή. Σχεδόν ακούω το απαλό χτύπημα των σταγόνων της βροχής στα πλακόστρωτα και τους σιγασμένους ήχους της πόλης. τα οχήματα και οι φιγούρες αποδίδονται με μια απαλή, σχεδόν αιθέρια ποιότητα, σαν να διαλύονται στην ομίχλη.

Η σύνθεση επικεντρώνεται γύρω από ένα μεγάλο κτίριο, πιθανώς μια δημόσια δομή, που κυριαρχεί στο παρασκήνιο. Τα κτίρια που πλαισιώνουν το δρόμο και στις δύο πλευρές πλαισιώνουν τη σκηνή, τραβώντας το βλέμμα στο κεντρικό σημείο εστίασης. Ο καλλιτέχνης φαίνεται να έχει συλλάβει την ουσία μιας φευγαλέας στιγμής, ενός στιγμιότυπου της παρισινής ζωής κατά τη διάρκεια της θορυβώδους δεκαετίας του '20. Ο συναισθηματικός αντίκτυπος είναι ισχυρός, δημιουργώντας μια αίσθηση μοναξιάς και την ομορφιά μιας βροχερής ημέρας στην πόλη.