Obraz ukazuje deszczowy dzień na Rue Royale w Paryżu; scena, która natychmiast wywołuje poczucie spokojnej melancholii. Artysta z mistrzostwem posługuje się paletą dominującą chłodną, niebieską, która doskonale ucieleśnia atmosferę deszczowego popołudnia. Użycie luźnych pociągnięć pędzla i lekko rozmytego efektu daje wrażenie patrzenia przez okno zalanego deszczem. Prawie słyszę delikatne kapanie kropli deszczu na bruku i stłumione odgłosy miasta; pojazdy i postacie oddane są z miękką, niemal eteryczną jakością, jakby rozpuszczały się we mgle.

Kompozycja skupiona jest wokół dużego budynku, prawdopodobnie konstrukcji publicznej, która dominuje w tle. Budynki otaczające ulicę po obu stronach kadrują scenę, przyciągając wzrok do centralnego punktu. Artysta wydaje się uchwycił istotę ulotnej chwili, migawki z życia Paryża w szalonych latach dwudziestych. Emocjonalny wpływ jest silny, tworząc poczucie samotności i piękno deszczowego dnia w mieście.