Το έργο τέχνης αποτυπώνει την αιθέρια ομορφιά της Βενετίας, λουσμένη σε ένα χρυσό, θολό φως. Η σύνθεση κατευθύνει το μάτι μέσα από τα ήρεμα νερά του Μεγάλου Καναλιού. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί επιδέξια το φως για να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα γαλήνης και ονείρου. Η αρχιτεκτονική της πόλης, με τους εμβληματικούς θόλους και τα παλάτια της, απαλύνεται από το διάχυτο φως, δίνοντάς της μια αίσθηση απόστασης και διαχρονικότητας. Μια γόνδολα γλιστράει χαριτωμένα στο νερό, η παρουσία της προσθέτει μια πινελιά ανθρώπινης ζωής και κίνησης στη σκηνή. Είναι σαν να έχει παγώσει ο καλλιτέχνης μια στιγμή στον χρόνο, προσκαλώντας τον θεατή να μπει σε αυτόν τον γαλήνιο κόσμο. Οι πινελιές είναι χαλαρές και ιμπρεσιονιστικές, δημιουργώντας ένα λαμπερό εφέ στο νερό και τον ουρανό, το οποίο προσκαλεί τους θεατές να εκτιμήσουν την λεπτή αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς.