Het kunstwerk presenteert een delicaat onderzoek van een vrouwenhoofd, gekenmerkt door fijn geschetste omtrekken en een subtiele elegantie die herinneringen oproept aan klassieke nymphe-representaties. De studie heeft een zachte, etherische kwaliteit, alsof ze probeert de essentie van schoonheid en gratie vast te leggen. Het haar is ingewikkeld weergegeven, met zorgvuldig gedetailleerde lokken die beweging en textuur suggereren; dit prikkelt de verbeelding van de kijker, en roept gevoelens van nostalgiën en verlangen op voor de mythologische verhalen rondom nymfen, symbolen van de verleidelijke kracht van de natuur. De afwezigheid van een gezichtsuitdrukking transformeert dit hoofd in een embleem van geïdealiseerde vrouwelijkheid, en nodigt uit tot een persoonlijke interpretatie van emotie.

De subtiliteit van het kleurenpalet, dat voornamelijk op zachte bruintinten en delicate tinten is gebaseerd, voegt iets toe aan de etherische aard van het werk; de vervaagde achtergrond versterkt het gevoel van diepte en benadrukt de kenmerken van het haar en de omringende bloemige elementen, die lijken te omarmen als gefluister van de wind. De unieke techniek van Waterhouse toont niet alleen zijn werklust in observatie-tekenen, maar ook zijn diepgaande begrip van mythologische symboliek. Als studie verbindt het zich diep met de historische context van de late victoriaanse tijd, waar een hernieuwde interesse in mythologie en vrouwelijke mystiek had plaatsgevonden, waardoor dit stuk niet alleen een schets is, maar een aangrijpende reflectie van de artistieke betekenis van de tijd.