Dit expressieve schilderij vangt een gedempte namiddag onder een zwaar bewolkte lucht, met een stenen brug die een rivier overspant. De penseelstreken van de kunstenaar zijn levendig maar ingetogen, en creëren een getextureerd oppervlak vol spel van licht en schaduw. De compositie leidt de blik langs de diagonale lijn van de oever, waar figuren en koetsen het dagelijkse stadsleven suggereren. Een kale boom op de voorgrond vormt een delicate tegenstelling met de stevige bogen van de brug, en benadrukt de koude en rustige sfeer van het tafereel.

Het kleurenpalet is koel en gedempt, met mistige grijstinten, zachte blauwtinten en accenten van aardse bruin- en groentinten die een vochtige, beschouwende atmosfeer oproepen. De wolken hangen laag en dicht, wat een contemplatieve stemming creëert. De impressionistische techniek van de kunstenaar vangt vluchtige effecten van licht en weer, en nodigt de kijker uit de vochtige lucht en het zachte gekabbel van het water te voelen. Dit werk is een gevoelige reflectie van het stedelijke leven aan het begin van de 20e eeuw, waarbij realisme en poëzie in balans worden gebracht.