Dit kunstwerk, met zijn eenvoudige maar expressieve lijnen, legt een moment van pure kinderlijke vreugde vast: een jong meisje dat een geïmproviseerde kinderwagen duwt, met een baby erin. De scène voelt ongelooflijk intiem aan, als een blik in een gedeelde jeugdervaring. De compositie is evenwichtig, met de figuur van het meisje die de rechterkant verankert en de eenvoudige structuur van het 'huis' die op de linkerkant een achtergrond vormt. Het subtiele gebruik van kleur - de zachte blauwen en paarsen - tegen de warme, crèmekleurige achtergrond, creëert een gevoel van rust en nostalgie. Het is alsof de kunstenaar een verhaal fluistert, een tijd van onbezorgde onschuld oproepend; over spelletjes en de grenzeloze verbeelding van kinderen. Ik hoor bijna het gelach en het zachte gezoem van de wielen van de wagen over de grond.