In deze indrukwekkende compositie stralen twee belangrijke figuren van de Katholieke Kerk, paus Pius VII en kardinaal Caprara, autoriteit en ernst uit. De aanwezigheid van paus Pius VII, weergegeven met een serene maar dominante uitdrukking, trekt onmiddellijk de aandacht; zijn zorgvuldig weergegeven gelaatstrekken geven een diepte van karakter weer die zijn jaren en het gewicht van zijn verantwoordelijkheden weerspiegelt—hij wordt afgebeeld op 65-jarige leeftijd. De contrasterende houding van kardinaal Caprara, die iets achteraan staat, voegt complexiteit toe aan de scène—zijn blik is naar buiten gericht, wat een reflectieve overweging van het moment aangeeft, mogelijk reflecterend op de politieke machinaties van die tijd. De zorgvuldige aandacht voor hun kleding versterkt de visuele ervaring, met intrigerende borduursels die schitteren onder een zachte verlichting, wat hun hoge status binnen de Kerk benadrukt.

De gebruikte kleurenpalet is rijk en dramatisch; diepe rood- en bruintinten domineren, wat een sterk contrast vormt met de zachte glans van de papale gewaden. Dit benadrukt niet alleen de ceremonieel zwarte van de gelegenheid, maar roept ook een gevoel van eerbied op. Het licht werpt zachte schaduwen, waardoor de blik van de toeschouwer naar hun gezichten wordt geleid en de emotionele diepte van de schilderij vergroot. Dit werk is gemaakt in een cruciale tijd in de geschiedenis—de Napoleontijd—waarin de kerk aanzienlijke uitdagingen ondervond. Dus dient het werk zowel als portret en als historisch commentaar, het vereeuwigt een moment van contemplatie te midden van de onrust van hun tijd, en stelt ons in staat om op een persoonlijk niveau contact te maken met de strijd en triomfen van de leiders.