In dit schilderij heerst een gevoel van tropische traagheid, een wereld ver weg van de Europese wortels van de kunstenaar. Twee vrouwen zijn de focus, hun lichamen baden in een warm, bijna gouden licht. De techniek van de kunstenaar geeft de voorkeur aan brede penseelstreken, waardoor een vereenvoudigde, maar evocatieve weergave van de figuren ontstaat. De compositie voelt intiem aan; de vrouwen zijn dichtbij, hun blikken afwezig, verdiept in hun gedachten, of misschien gewoon bestaand in het moment.

Het kleurenpalet is opvallend, gedomineerd door warme geeltinten en oranjetinten, gecombineerd met de koele blauw- en groentinten van de achtergrond. Het is alsof de lucht zelf glinstert van warmte en licht. Een levendige oranje hond, die uit een raam kijkt, voegt een speels element toe aan de scène. Er is een stille sensualiteit; een gevoel van sereniteit, een afwijking van het eerdere werk van de kunstenaar, dat vaak meer dramatische verhalen weergaf. Dit stuk is een visueel gedicht over een leven dat ver van het bekende is geleefd, een viering van het exotische en een persoonlijke verkenning van schoonheid.