Drie Tahitiaanse vrouwen vullen het doek met hun aanwezigheid, weergegeven in Gauguins kenmerkende afgeplatte perspectief en gedurfde kleuren. De centrale figuur, versierd met een levendige rode pareo, houdt een bloemenslinger vast, haar blik is contemplatief. Links van haar draagt een andere vrouw, gehuld in een koel blauw gewaad, een mand, haar uitdrukking is sereen. De derde vrouw, hieronder zittend, wiegt een baby en biedt voeding; een scène van tedere intimiteit. De achtergrond is een symfonie van warme gelen, geaccentueerd met vleugjes roze en een wassing van groen, die de weelderige omgeving van de Stille Zuidzee suggereert. De algehele stemming is er een van stille waardigheid en een oerverbinding met de natuur.