Dit schilderij vangt een serene rivieroever waar het kalme water van de Seine zachtjes rimpelt onder een lichte, bewolkte hemel. De compositie leidt het oog langs de oever, die bezaaid is met hoge bomen waarvan de bladeren de vroege herfstkleuren laten zien. Een stoomboot stoot een donkere rookpluim uit, wat een dynamisch contrast toevoegt aan de verder rustige omgeving. Figuren langs de oever—sommigen wandelend, anderen vissend—brengen een levendig menselijk element in deze rustige maar bedrijvige rivieroever. De penseelstreken zijn los en expressief, kenmerkend voor het impressionisme, met zichtbare, getextureerde streken die de sprankelende reflecties en beweging van het water oproepen.

Het kleurenpalet wordt gedomineerd door zachte aardetinten en koele blauwtinten, wat de contemplatieve en rustige sfeer van de scène benadrukt. Het schilderij nodigt uit om het zachte geklots van het water, het verre gezoem van de stoomboot en het geritsel van de bladeren in de wind te horen. Geschilderd in 1871, weerspiegelt het de vroege fascinatie van het impressionisme voor het vastleggen van het dagelijks leven en het natuurlijke licht, en toont het Pissarro's meesterlijke vermogen om de harmonie tussen stad en platteland te verbeelden tijdens een periode van sociale veranderingen in Frankrijk.